انجمن هنرکوشان جوانیار به مدیریت بیژن پناهی راد در شیراز تاسیس و در حال فعالیت های هنری است و تا کنون با هزینه های شخصی کار خود را ادامه داده است. و تا کنون چهل نفر به عضویت این انجمن درآمده اند و انجمن با حمایتهای مالی شخصی و مردمی به کار خود ادامه میدهد.

در گیرودارهای امروز که هر کس ساز خودش را برای درآمد کوک میکند، انجمن هنرکوشان جوانیار با ریاست بیژن پناهی راد سازش را برای هنر و آموزش آن کوک کرده و به مدت چهار ماه است که دانشجویان و فارغ التحصیلان کارجو را به صورت رایگان و یا با هزینه کم در گام اول فقط در حوزه موسیقی آموزش میدهد.تعریف انجمن از کارجو اشخاصی است که در ارگان ها و سازمانهای دولتی شغل دائم و رسمی ندارند و میتوانند از خدمات انجمن بهره ببرند. این انجمن هنر را که در حال حاضر در گالری ها و مراکز دیگر به فروش می رسد را صرفا برای ارزش هنر به رایگان در دستان شاگردان این انجمن پرورش میدهد.

به گزارش پویش خبر ، در ادامه متن صحبت های موسس و مدیر انجمن بیژن پناهی راد را با هم میخوانبم:

بطور کلی کار انجمن ارائه خدمات فرهنگی هنری ،اجتماعیِ رایگان یا با هزینه بسیار اندک به دانشجویان و فارغ التحصیلان کارجو هست.
دغدغه ای که مرا به تاسیس چنین انجمنی هدایت کرد برخاسته از جهانبینی من و مشخصا نگاهی که به شرایط کنونی جامعه ایران دارم هست.
متاسفانه در کشور ما از دیرباز جریان فکری وجود داشته است که از فقر ، فلاکت، جهل و رنج مردم استقبال می کرده و گاهی عامدا زمینه آن را هم فراهم می آورده تا مردم در گیر و دار معاش و رفع نیازهای اولیه از نیازهای عالی و مدنی خود همچون کسب هنر و آموختن علوم نوین غافل بشود.
تا آنجایی که امروز میبینیم آنقدر هزینه های آموزش هنر موسیقی، سینما و…برای عموم مردم بالا رفته است که مراکز فرهنگی هنری کشورمان محفل و پاتوق اقلیت ها شده است.
مراکز فرهنگی هنری خصوصی محل اقلیت توانمند اقتصادی و مراکز فرهنگی هنری دولتی یا خالی از فعالیت یا محل صرفا آن دسته از فعالیت هایی از فرهنگ و هنر می باشد که طبق ممیزی های سختگیرانه دولتی تعریف شده اند که باز هم مورد استقبال اقلیتی می باشد.
بنابراین عموم مردم با داشتن سلیقه ها و خواسته های متنوع در زمینه فرهنگی هنری اما با توانمندی اقتصادی پایین از جامعه فرهنگی هنری حذف شده اند و در تمنای رفع نیازهای اولیه زندگی مانند خوراک ،پوشاک و مسکن غرق شده اند.
این میان اگرچه عموم مردم شامل گروه های اجتماعی مختلف همگی دچار این مکافات شده اند اما تنها می توانستم گروه خاصی از مردم را برای تامین نیازهای فرهنگی هنریشان مورد هدف انجمن قرار بدم که انتخاب من قشر بیکار و دانشگاهی بوده و از انجا که غالبا جوانان مشمول این اقشار می شوند می توانم رابطه بهتری با ایشان به عنوان یک جوان داشته باشم.
معتقدم برای پوشش تمامی گروه های اجتماعی در این زمینه به کوشش و اراده سازمان های مردم نهاد بیشتری نیاز هست.
۲_اکنون که سه الی چهارماه از فعالیت انجمن هنرکوشان جوانیار میگذرد تمامی هزینه ها اعم از مکان انجمن ، اسباب مورد نیاز و غیره را بصورت خانوادگی تامین کرده
۳_اساسنامه انجمن فعالیت های مختلف فرهنگی هنری در خدمت به دانشجویان و فارغ التحصیلان بیکار را تعریف کرده است اما اکنون با گذشت ۴ ماه از فعالیت ما تنها در زمینه آموزش موسیقی(سازهای مختلف) بصورت بالفعل فعال هستیم و کلاس های آموزش ویلن و کمانچه که شخصا به عهده دارم برای اقشار مذکور کاملا رایگان می باشد.
گسترش فعالیتمان در دیگر شاخه های فرهنگی هنری مشروط به تامین مکان بزرگتری هست که باید در ادامه با پشتیبانی خیرین تامین بشود اما تاکنون میسر نشده است.
۴_ نمیتوانم بگویم خدمات رایگان هنری وجود نداشته ، کنسرت ها تئاترها و برنامه های بسیار زیاد و مختلف هنری رایگان را دیده ام که با اهداف خیرخواهانه صورت گرفته از جمله به همراه گروه موسیقی رساوا که در نوجوانی و در استان بوشهر ،محل سابق زندگیم تاسیس کردم کنسرت های رایگان برای هم استانی هایم اجرا کردیم اما چون این اقدام های داوطلبانه، ذوقی و شخصی هست و در قالب یک سیستم تعریف شده صورت نمی گیرد دوام نمی آورد دقیقا اگر بخواهم منظورم را از سیستم بگویم ان است که فرض بفرمایید چند سال دیگر من از مسئولیت انجمن هنرکوشان جوانیار انصراف بده ام اما این انجمن و اساسنامه که بر اساس اهداف مشخص تعریف شده است پابرجا خواهد ماند و داوطلبان دیگری در قالب این تشکل راه را ادامه می دهند.
تاکنون در حدود ۴۰ نفر با مهارت ها و تحصیلات گوناگون عضو انجمن شده اند که در حدود ۱۰ نفر از ان ها مشخصا هنراموزان در بخش موسیقی هستند و ما بقیِ ایشان در خصوص فعال کردن دیگر برنامه های فرهنگی هنریمان با ما جلساتی را برگزار کرده اند تا به محض فراهم امدن مکان بزرگتر با ظرفیت های بیشتر این امر محقق بشود.

  • نویسنده : سحر علیپور تنگسیری