دنیای مجازی را کرده ایم پر از من بهترم هایی که خودمان هم به آن اعتقاد نداریم؟ قضاوت بر سر درست یا اشتباه بودن اعتقاد نیست، قضاوت برسر این است که لطفا لطفا لحظه ای آن دنیای مجازی را درست استفاده کنیم ، بخوانیم ، بخوانیم ،بخوانیم ، ببینیم، ببینیم،ببینیم، فکر کنیم، فکرکنیم، فکرکنیم،بشنویم ، بشنویم، بشنویم، حال بگوییم، انچه به زبان می آورید با اندیشه باشد همین.

پویش خبر، سحر علیپور تنگسیری:

بعد از آن اتفاق در صبح جمعه در کشور همسایه، همه چیز در روال عادی خود جلو می رفت ، تحلیل گران سیاسی در شبکه های خبری کار خود را می کردند و سران دولتها ابراز نگرانی و نصیحت، و همه منتظر بیانیه شورای امنیت ملی ، اما اینها هیچ کدام به جذابیت دنیای مجازی آن هم کاربران ایرانی نبود، البته تا امروز هم ادامه دارد، تهدید به بلاک و آنفالو در دنیای مجازی که هر که را ببینم که عکسی از سردار قاسم سلیمانی بگذارد بلاک می کنیم و خیلی خوب باشیم آنفالو، ابتدا خنده ام گرفت و بعد تاسف خوردم برای خودم، خودمان، تمام چیزی که از سیاست و دنیای بیرون می دانیم همین است؟ این همه ادعا و می دانم می دانم در دنیای مجازی تهش می شود آنفالو و بلاک؟ هنوز نمی دانیم گفت و گو چیست؟ دنیای مجازی را کرده ایم پر از من بهترم هایی که خودمان هم به آن اعتقاد نداریم؟ اصلا می فهمیم در دنیای مجازی دنبال نکردن یک نفر و به قول خودمان آنفالو کردن یک نفر برای هیچ کس مهم نیست؟ می دانیم مهم چیست؟ مهم دنیایی است که اکنون تیتر رسانه ها و حرفهای دولت مردان و سیاست مدارانشان سردار ترور شده ایران است، آنها عواقب این اتفاق را می دانند و ما هی به سخره می گیریم که مگر آرزویش شهادت نبود؟ می توانیم جوری زندگی کنیم که بعذ از مرگمان همه دنیا از ما حرف بزنند؟ که شخص اول یک مملکت بگوید ترورش کنید؟ می توانیم بر سر اعتقاداتمان چنان سخت بایستیم تا جایی که راهی جز کشتن ما نباشد؟ می توانیم جوری زندگی کنیم که از زنده بودنمان بترسند؟  نه ما فقط بلدید در دنیای مجازی همدیگر را به بلاک کردن تهدید کنیم، دنیای سیاست جای این بچه بازی ها نیست، جمع کنیم خودمان را که هر جا باد خواست ما را هم با خود  برد و برایش کف زدیم، هنوز نمی دانیم که هیچ سیاستی و سیاست مداری دلش به حال ملتی که هزاران کیلومتر از خودش دور است نمی سوزد، هنوز نمی دانیم در سیاست چیزی به نام دلسوزی  معنا ندارد، مهم نیست آنکه را که در صبح گاه روز جمعه ترور کردن کیست، مهم نیست هشت سال را از کشورش دفاع کرده، مهم نیست که مرزهای کشور خود را حفظ کرده و دیگر کشورها را از داعش پاک، بخدا این ها مهم نیست چون وظیفه سرباز دفاع از وطن است، مهم این است که بر سر اعتقاد خود تا لحظه مرگ ایستاد، حالا هر نامی که می خواهیم  بر روی این مرگ بگذاریم، یکی بگوید شهید و یکی بگوید خوب شد مرد و چرا می گویید شهید، می توانید اینگونه برسر اعتقاد خود بایستید؟ دنیای واقعی اینجاست، شما به زندان می روید چون بر سر اعتقاد خود می ایستید ، شما کشته می شوید چون بر سر اعتقاد خود می ایستید، قضاوت بر سر درست یا اشتباه بودن اعتقاد نیست، قضاوت برسر این است که لطفا لطفا لحظه ای آن دنیای مجازی را درست استفاده کنیم ، بخوانیم ، بخوانیم ،بخوانیم ، ببینیم، ببینیم،ببینیم، فکر کنیم، فکرکنیم، فکرکنیم،بشنویم ، بشنویم، بشنویم، حال بگوییم، انچه به زبان می آورید با اندیشه باشد همین، هیچ کس برسر حقیقت مجادله نمی کند، جدل بر سر اعتقاد است،  مردی که فردا بر دستان هم اعتقادانش تشیع میشود ، مردی که در کنار همرزمانش به خاک سپرده میشود یک چیز را خوب به ما یاد می دهد، بر سر حرف و اعتقاد خود بمانیم، حتی اگر ببینیم که دوستان و همرزمان ما بر سر اعتقاد مشترکمان جان خودرا داده اند، نترسیم از اینکه با صدای بلند اعتقاد راسخ خود را فریاد کنیم، حداقل می توانیم این را یاد بگیریم، این چیزها در دنیای مجازی وجود ندارد.