اقتصاد دریامحور؛ موتور خاموش توسعه جنوب ایران/ فرصتی که نباید از دست برود
به گزارش پویش خبر، امروز که دولت در قالب برنامه هفتم توسعه، پروژه مکران و تقویت بنادر جنوبی بر اقتصاد دریامحور تأکید میکند، این پرسش جدی مطرح میشود که آیا اراده و سازوکار کافی برای عبور از شعار به عمل وجود دارد یا خیر.
به نظر میرسد فرصتهای ایران در حوزه دریا بسیار گسترده است؛ از حملونقل و ترانزیت بینالمللی تا شیلات، انرژیهای نو و گردشگری دریایی. اما موانع نیز کم نیست: زیرساختهای ناقص، بوروکراسی پیچیده، کمبود سرمایهگذاری پایدار و البته ضرورت توجه به محیط زیست و آموزش نیروی انسانی. تجربههای گذشته نشان داده که اگر پایش منظم، شفافیت عملکرد و عزم جدی وجود نداشته باشد، پروژههای بزرگ به کندی پیش خواهند رفت.
اقتصاد دریامحور میتواند چهره توسعه ملی ایران را دگرگون کند؛ از طریق توزیع متوازن جمعیت و کاهش فشار بر کلانشهرها، افزایش صادرات غیرنفتی و تقویت جایگاه ایران در مسیرهای ترانزیتی منطقهای، و نیز رونق گردشگری دریایی با بهرهگیری از فرهنگ غنی و بومی سواحل جنوب، این فرصت فراهم میشود تا سواحل جنوبی نه بهعنوان حاشیهای دورافتاده، بلکه به موتور واقعی رشد و تحول اقتصادی کشور بدل شوند.
به باور نگارنده، اگر دولت واقعاً بخواهد اقتصاد دریامحور را به ثمر برساند، باید در سه حوزه بیش از پیش جدی شود: نخست، تکمیل زیرساختهای حملونقل و لجستیک؛ دوم، جذب سرمایهگذاری بخش خصوصی و خارجی با تضمینهای حقوقی و اقتصادی روشن؛ و سوم، ادغام اصول محیط زیست در همه برنامهها.
آینده توسعه ایران، بیش از آنکه در جادههای خشکی تعریف شود، در پیوند با دریا معنا پیدا میکند. وقت آن رسیده است که نگاه به جنوب و سواحل، نه به عنوان حاشیهای دورافتاده، بلکه به مثابه موتور جهش اقتصادی کشور جدی گرفته شود.
نوشته هاي مشابه
مطالب ديگر
