نگاهی اجمالی به روزنامه‌نگاری اینترنتی

پویش خبر، صادق دوپیکر:

اما آیا هر خبر یا مطالب رسانه‌ای که در فضای اینترنت قرار می گیرد، شامل روزنامه‌نگاری اینترنتی است؟به‌طور کلی می‌توان روزنامه‌نگاری بر روی صفحات اینترنت را از دو جنبۀ محتوایی و فرمی تحلیل کرد:

الف)تقسیم‌بندی از نظر محتوا: در این تقسیم‌بندی می‌توان صفحات روزنامه‌های اینترنتی را از منظر موضوعی تقسیم کرد؛ نظیر صفحات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، تخصصی، عمومی، خبری، تحلیلی، نقد و …

ب)تقسیم‌بندی از نظر فرمی(ظاهرو قالب): می‌توان صفحات اینترنتی را که جنبۀ روزنامه‌نگاری آن غالب است به وبلاگ‌ها، وب‌سایت‌های شخصی و یا خبری، تحلیلی، کلوب خبری و نظری و …. تقسیم کرد.

انواع رسانه‌ها به طورکلی:

رسانه‌های مکتوب: که شامل رسانه‌های چاپی می‌شود مثل نشریات؛ مجلات، روزنامه‌ها، کتاب و …
رسانه‌های الکترونیک: رادیو و تلویزیون یا نسخهPDF روزنامه روی وب
رسانه‌های دیجیتال: نسخه صفر و یک رسانه‌های الکترونیک HTML و تکست
رسانه سایبر: نسخه مستقل و دینامیک و تعاملی

در یک تقسیم‌بندی دیگر روزنامه‌نگاری اینترنتی را می‌توان به چهار نوع تقسیم کرد:

الف)روزنامه‌نگاری الکترونیک (الکترو ژورنالیسم): از نظر پژوهشگران، روزنامه‌نگاری رادیو و تلویزیون باتوجه به دارابودن ابزار الکترونیکی به‌منظور پخش صوت و تصویر از طریق امواج الکترونیکی در شمار این نوع روزنامه‌نگاری قرار می‌گیرند.

ب)روزنامه‌نگاری آنلاین: در یک تعریف کلی؛ “روزنامه‌نگاری آنلاین، گزارشگر مسائلی است که بر روی اینترنت تولید و ارائه می‌شود.”

 اما از نظر مفهومی، به هر نوع فعالیت روزنامه‌نگاری که بر روی اینترنت بیاید و دارای خاصیت روزآمدی و تازه‌شدن باشد و با حادث‌شدن مسئلۀ تازه خبری، تغییر در صفحه اینترنتی بلافاصله یا با فاصله اندک رخ دهد، روزنامه‌نگاری آنلاین گفته می‌شود .

ج) روزنامه‌نگاری دیجیتال: اصطلاحی است که در موارد توصیف روزنامه‌نگاری با منشأ اینترنت به‌کار می‌رود. در تعریفی دیگر «می‌توان نسخه‌های تبدیل به صفر و یک یا دیجیتال‌شده روزنامه‌های چاپی را که به صورت پی-دی-اف PDF بر روی اینترنت قرار می‌گیرد را روزنامه‌نگاری دیجیتال نامید.» در سالهای اخیر روزنامه‌ها به سرعت در حال راه‌اندازی نسخه‌های اینترنتی خود هستند و بدین ترتیب حضور در وب را بر حضور در عرصه چاپ ترجیح می‌دهند.

د) روزنامه‌نگاری سایبر: شاید بتوان روزنامه‌نگاری سایبر را پیشرفته‌ترین نوع روزنامه‌نگاری دانست زیرا این نوع روزنامه‌نگاری، مخاطب‌محور است و هر مطلب و خبری در آن عرصه، بدون‌نظر مخاطب اعتبار چندانی ندارد.