عدالت در تعریفی کلی به معنی به رسمیت شناختن حقوق افراد و اعطای حق به صاحب حق است و در عرصه اجتماع عبارت است از ایجاد شرایط و فرصت برابر و یکسان برای همه و رفع موانع برای همه به طور یکسان.
مهمترین کارکرد قانون اساسی، قاعدهمندسازی و محدودسازی اعمال قدرت و تنظیم روابطه سهگانه: شهروند-حاکمیت، شهروند-شهروند و حاکمیت-حاکمیت است.