طهران قدیم

وقتی وارد کوچه می‌شوی در بدو ورود شکوه معماری دیواری که در گذر زمان به سمت تخریب پیش رفته هر چشمی را می‌نوازد کما اینکه در کسری از ثانیه آه حسرت از بین رفتن چنین نما و معماری که می‌تواند جاذبه گردشگری شود، تو را به دور دستهای طهران قدیم می‌کشاند.

چه زیبا بود وقتی شروع روز و پایان کار، در کوچه ای که خانه ای داری، هر روز و شب از ابتدای کوچه تا انتهای آن و در عبور از مقابل هر خانه و درب منزلی چشم‌هایت به گچ بری‌های آشنا شود که هر بخش از آن مفهومی از تاریخ و فرهنگ ایران را یدک می‌کشید.

معماری‌های طهران نه‌چندان قدیم و همین یک قرن پیش؛ آنچنان در عالم گردشگری می‌تواند پتانسیل جذابی برای توریسم‌ها خودنمایی کند که در روزگاری نه چندان دور، همین گچ‌بری‌ها که امروزه جانی دیگر از آن‌ها باقی نمانده است، خود به خوبی در انتقال باورها و آموزش نسل‌ها، معلمی می‌کردند.

ری که در تقاطع محورهای قزوین، خراسان، مازندران، قم، گیلان و ساوه واقع شده به سبب مرکزیت مهم سیاسی، بازرگانی، اداری و مذهبی از قدیم مورد نظر بوده و مدعیان همواره این مرکز راهبردی را مورد تهاجم و حمله قرار می‌داده‌اند.

روستای تهران به واسطه برخورداری از مغاک‌ها و حفره‌های زیر زمینی و مواضع طبیعی فراوان و دشواری نفوذ در آن‌ها پناهگاه خوبی برای دولت مردان و دیگر اشخاصی بوده که احتمالاً مورد پیگرد مدعیان قرار داشته‌اند.